Weekendworkshop agility Buzgiz

Goede aandacht, wel licht wisselend

Bij goede aandacht echt super geweldig gewerkt.

Eerste keer wip zonder begeleiding, en andere wip, was even “raar”, maar de keren daarop geen enkel probleem.

Tunnels op afstand.

Bijna alle sprongen vanaf “verkeerde” kant.

Wissels vlak voor of na sprongen.

Schutting stond voor het eerst op volle hoogte. Dat was wel even werken, hij haalde het maar net. Komisch om te zien.

Hij doet het allemaal maar!!!

 

Aandacht een stuk moeilijker. Poedel in veld ernaast over de kattenloop (direct naast het hek) bracht wat drijfneigingen – of waren het speelneigingen? boven.

 

In de kantine in de pauze veel last van vliegen. Iggy lijkt erop te fixeren. Na de lunch Iggy in de tent op een vissenhuid proberen te zetten. Weinig belangstelling en huid trok ook nog vliegen aan. Nee. Iggy wil de huid wel, maar duurde een tijd voor hij zich erop kon concentreren. Geluiden rondom de tent gaven ook al afleiding. Uiteindelijk toch aan het kauwen geslagen.

 

Even kijken hoe het 3e rondje gaat – ik vermoed dat de concentratie 0 is. Overleggen wat we doen.

Werd inderdaad erg moeilijk. Wat extra geconcentreerd op de schutting, dat ging op een gegeven moment zo goed. Maar het koppie zat al vrij snel vol, dus gestopt.

 

Ik was op weg naar het stukje veld voor vandaag. Knalt ineens de witte boxer los en duikt op Iggy. 2x kon ik Iggy afschermen, de 3e keer zat hij erbovenop. Iggy’s riem liet ik gelijk schieten, maar de boxer zat er al bovenop. Henk en eigenaar plukten hem er weer af. Iggy wilde weg, laat de eigenaar precies met haar knie vol bovenop zijn riem zitten. Iggy uitgelopen, fysiek niets aan hem te zien. Maar wel geschrokken, dus overal, naar alles en iedereen blaffen. Rondjes gelopen, eerst op afstand van de plek, vervolgens in cirkels steeds iets dichterbij de plek.

 

Nog steeds wat afgeleid, maar de grootste schrik was eraf.

Paaltjes, prachtige insteek (als ik hem goed aangeef) en op klein signaal van mij doorlopen. Zonder banden meer hulp nodig, maar dan kan hij ze ook vlot.

Kattenloop eerste keer even raar, daarna even apart gedaan, daarna in parcours geen enkel probleem.

Sprongcombinaties was qua concentratie moeilijk, qua uitvoering daardoor traag, maar wel goed. Speeltje erbij flinke verbetering. Voor vandaag maar even zo doen, vermoed dat dadelijk de vermoeidheid ook een rol gaat spelen.

 

Net vissehuid gegeven, met de gedachte dat hij de stress kon wegkauwen. Nou… wil ik die wel ? Ik had de huid al opgeruimd, maar hij wilde hem toch. Vooruit dan maar. Nog trok hij er niet echt aan. Uiteindelijk vissehuid vastgehouden, toen begon hij eraan te knagen. Daarna af en toe weer zijn aandacht erop moeten richten.

Die anderen slokken dit zo naar binnen. Af en toe zo’n muts, deze hond. Maar ook zo lief en braaf in zoveel dingen.

Benieuwd naar 2e sessie, met speeltje in de hand.

 

 

Hele goeie stukken! Ik heb wel steeds speeltje in mijn hand gehouden en toch op zeker moment inkakken, maar met nieuw speeltje toch weer goed gewerkt. Op zeker moment ALLE palen achter elkaar, zonder bogen en in ritme. Verder vooral hoe IK bepaalde stukken moest handlen, ik had moeite met het parcours onthouden. Ook nog een mooie wissel achter mijn rug over de sprong.

 

Korte, snellere stukjes. De aardbei erbij gepakt, die ik in gedachten had voor de laatste sessie. En inderdaad kon ik daarmee de laatste stukjes energie eruit krijgen bij Iggy. Behoorlijk vlot gewerkt nog. En waarmee ik het blijste ben van alles: palen zonder hulp van mijn hand om hem erdoorheen te helpen, helemaal zelfstandig!!!

 

Hoe dan ook, dit weekend een hele hoop ‘eerste keertjes’ succesvol gedaan: schutting op volle hoogte, wip helemaal zelfstandig, kattenloop op normale lengte en hoogte.

En dan nog moeilijke handeling op sprongen, ommetjes, wissels in alle soorten en maten en vaak kort op de sprong.

 

Vlak voor ik weg reed nog even met Ietje staan praten. Iggy had alle aandacht voor mij, want beloonde hem geregeld voor rust, ook bij passerende honden en mensen. Nog steeds een beetje last van het incident vanochtend volgens mij. Volle aandacht, maar wel met dichtvallende luikjes. Toen ik de laatste spullen in de auto wilde zetten, stond hij bij ‘zijn’ portier – en sprong er ook vlot toen het open deed. Tot nu toe ging dat een stuk moeizamer. Kortom, hondje kapot.

Toen ik wegreed drong ineens toe door dat dit de laatste keer is dat ik dat pad naar de Boeienkamp zal afrijden. Daar had ik het ineens best moeilijk mee. Ik kom er inmiddels heel wat jaren, als eerste met Joschka, de nodige keren met Kari, Ronja, nog een keertje met Yuno, en nu nog een paar keer met Iggy geweest. Een plek waar ze als eersten op een positieve manier agility gaven, en in al die jaren ook altijd de nieuwste handlingmethodes hanteerden en bijbrachten. Ja, echt wel even een paar keer wat weg moeten slikken.

 

In het hotel Iggy even laten bijkomen, ikzelf ook, en dan op zoek gaan naar eten voor mezelf. Behalve in mijn portemonnaie, ook nog 50 euro in mijn kaartenhouder ontdekt. Ik hoef dus ook geen honger te lijden.