|
Trainingstips
|
Hierkomen
Soms kan de baas de afstamming van zijn troeteldier de schuld geven. Er zijn inderdaad rassen en individuen die zeer zelfstandig zijn of die een enorme jachtpassie hebben. Hierbij is het moeilijk een volledig betrouwbaar hierkomen aan te leren - maar niet onmogelijk! In het overgrote deel van de gevallen is het probleem op te lossen of in ieder geval flink te verbeteren. Mocht jouw hond slecht komen op je commando, dan kun je het beste het hierkomen helemaal opnieuw trainen, alsof je een blanco pup hebt, en een nieuw commando gaan gebruiken. Bij het commando dat je nu gebruikt, heeft je hond immers al geleerd dat hij niet of niet direct hoeft te reageren door bij je te komen. Wil je dat je hond een oefening altijd uitvoert, dan zijn er vier voorwaarden:
|
Extra'tje met de clickerHet leuke als je met de clicker werkt met hierkomen, is dat je je hond ook prima kunt belonen voor bepaalde onderdelen van het hierkomen. |
Je hebt net al gelezen dat je hond een beloning moet krijgen die hij helemaal geweldig vindt. Het is namelijk heel belangrijk dat je hond deze oefening heel graag doet. In de toekomst roep je hem soms weg uit situaties die je hond heel erg leuk vindt. Dan is het belangrijk dat hij weet dat jij iets geweldigs voor hem hebt of iets supers met hem gaat doen (of dat hij dadelijk misschien verder mag met waar hij mee bezig was). Als hierkomen voor je hond niet leuk is, waarom zou hij anders komen?
Het koekje dat je in het begin in je hand houdt, dient dus niet alleen om zijn aandacht vast te houden. Als je hond het koekje braaf volgt maar nooit iets krijgt, verliest hij al heel gauw alle aandacht voor jou en jouw oefening. Al heb je een biefstuk vast, als hij het nooit krijgt, geeft hij het hierkomen al heel gauw op (hij houdt het dan waarschijnlijk wel langer vol).
Je weet: je hond is uitsluitend op voordeel voor hemzelf uit. Als het uitvoeren van jouw commando hem niets oplevert, doet hij het niet meer. Als je hond weet dat hij op dat moment ergens anders goede kans maakt op iets leukers, kiest hij daarvoor. Je hond moet dus leren dat het uitvoeren van jouw commando hem meer kans op voordeel oplevert dan een ander gedrag.
Het is daarom erg belangrijk te voorkomen dat je hond in de fout kan gaan na je commando. Dit soort fouten leveren je hond namelijk erg vaak leuke dingen op: spelen met andere honden, lekker rennen en snuffelen. Doordat je deze oefening in het begin alleen aan de lijn oefent, kun je je hond leren wat het commando betekent, wat hij bij het horen van het commando moet doen, en dat het opvolgen van het commando voor hem geweldige dingen oplevert. Deze link tussen commando en oefening leert je hond het snelste en het beste als hij na het commando steeds die oefening correct uitvoert. Omdat je je hond aan de riem hebt, voorkom je dat hij zichzelf beloont met allerlei afleidingen (leuke dingen) om hem heen.
Veel mensen willen graag zo snel mogelijk van dat voer of dat kleffe speeltje in hun zakken af tijdens de wandeling. Jammer, hen wacht een teleurstelling. Komen is namelijk geen zelfbelonend gedrag voor een hond, terwijl NIET komen erg veel kans heeft wel belonend te zijn! Op een of andere manier moet je hierkomen dus de moeite waard maken èn houden voor je hond. Dat betekent echter niet dat je tot in einde van dagen ìedere keer hoeft te belonen.
Als jouw hond het commando altijd prima uitvoert, ook onder moeilijke
omstandigheden met veel afleiding, ga je hem iets minder vaak belonen.
Gemiddeld geef je hem dan nog drie op de vier keer een beloning, dan twee
op de drie keer. Het nog verder afbouwen van de beloningsfrequentie
vind ik voor het hierkomen niet aan te raden.
Net als bij iedere oefening, moet je er ook bij deze voor zorgen dat je zo onvoorspelbaar mogelijk beloont. Dan heeft je hond geen idee welke oefening nu beloond gaat worden: direct de eerste, of de tweede pas, of misschien de derde, de vierde èn de vijfde keer - en dan weer eens niet... Zo blijft hij iedere keer even hard zijn best doen.
Zorg er daarnaast voor dat het soort beloning voor je hond steeds een verrassing is. De ene keer kaas, dan weer eens brokjes, en weer een andere keer ga je samen lekker met de bal of met een sjortouw spelen, mogelijk laat je hem een stukje speuren - of misschien mag hij lekker zwemmen, als hij dat leuk vindt en alleen op commando mag (anders is het geen tractatie voor hem).
Hoe onverwachter en leuker jouw beloningen, hoe interessanter je voor je hond bent. Met dit afwisselen van de soorten beloning kun je natuurlijk al vroeg tijdens het aanleren beginnen.
Bij het afwisselen van de soort beloning laat je zeker ook de kwaliteit van de uitvoering van de oefening meespelen in jouw keuze van de beloning. Als je hond een tikje slomig komt voor zijn doen, geef je hem een brokje - of zelfs helemaal niets (LET OP: als dat slome komen te vaak voorkomt, is het een teken dat je hond òf onzeker is bij het hierkomen, òf dat hij niet gemotiveerd is om te komen en dat er dus iets scheef zit met de beloning). Als dat slomige echter voorkomt bij een enorm interessante afleiding, heeft je hond natuurlijk wel heel wat beters verdiend: hij komt immers ondanks die afleiding. En als je hond snel komt in een voor hem zeer verleidelijke situatie, dan ga je natuurlijk helemaal uit je dak en geef je hem het beste wat je kunt bedenken, of alles tegelijk: èn een flinke handvol kaas èn knuffelen èn spelen èn gek doen! JACKPOT!
Als je je hond minstens 20 keer per wandeling roept en zo vaak iets leuks voor hem hebt of met hem gaat doen, krijgt je hond de gewoonte om meer op je te letten. Je bent en blijft interessant voor hem.
Want wees nou eerlijk: als jij met iemand op stap bent die uitermate saai doet en nauwelijks een woord zegt, dan vergeet je die persoon op zeker moment waarschijnlijk bijna. Dat overkomt je met een levendig en boeiend persoon absoluut niet!
De oefening moet voor je hond eigenlijk zo vanzelfsprekend worden, dat hij hem gedachtenloos uitvoert. Net zoals jij bepaalde handelingen die je dagelijks herhaalt, doet zonder erbij na te denken. De oefening moet een gewoonte worden, een automatisme.
Vaardigheid kweken kan maar op een manier: oefenen, oefenen, oefenen. Roep je hond minstens 20 keer per wandeling bij je. Dit moet je het hele leven van je hond blijven oefenen - je blijft alleen echt vaardig in iets dat je steeds blijft oefenen. En hierkomen is één van de belangrijkste oefeningen voor je hond.
Om goed te trainen voor afleidingen, is het aan te raden om voor jezelf duidelijk op een rij te
zetten wat voor jouw hond afleidend is (afleidingen zijn voor je hond
meestal potentiële beloningen voor niet-luisteren). Vervolgens zet
je deze afleidingen op volgorde van de interesse die je hond ervoor heeft.
Maak daar een top 10 of top 20 van. Bij het trainen begin je bij datgene
wat voor je hond het minst afleidend is. Als hij op dat niveau de oefening
steeds goed uitvoert, ga je trainen voor de volgende, iets moeilijkere
afleiding, enzovoort, totdat je hond ook de moeilijkste afleiding aankan.
Als je de afleidingen zelf creëert, waarbij hulp van twee of zelfs drie personen vaak erg handig is, kun je de situatie in de hand houden en ervoor zorgen dat je hond alleen maar bij jou zijn voordeel kan halen. Onderstaande oefening is een goed voorbeeld. De afleiding is weliswaar best moeilijk, maar omdat je hond alleen bij jou succes kan boeken (een fijne beloning kan krijgen), bereik je toch wat jij wilt.
Voor deze oefening moet je met zijn tweeën of drieën zijn. De hond kent de oefening 'wacht' al of wordt door de ene helper vastgehouden. Je andere helper gaat ongeveer halverwege tussen jou en je hond staan. Jij roept je hond voor. Op dat moment gaat de helper die tussen jou en je hond staat, je hond proberen af te leiden. Alle middelen zijn toegestaan, ballen opgooien, piepbeestjes laten piepen, met ritselende zakjes voer zwaaien, piepend roepen, over de grond kruipen... alles. Als de hond inderdaad naar je helper rent, draait deze zich onmiddellijk af, houdt alle leuke zaken saai weggestopt (zodat de hond er absoluut niet bij kan) en negeert de viervoeter compleet. Hij (of zij) kijkt de hond nog niets eens aan. Als de aandacht van je hond voor de helper wat begint te verslappen, roep je hem eventueel nog een keertje (waarschijnlijk is hij het eerste commando al vergeten). Zodra je hond komt, beloon je hem enorm - maak er maar een jackpot van: spelen, mond vol kaas, gek doen, wat je hond ook maar geweldig vindt... Of een combinatie van alles!
Als je dit
een aantal keren herhaalt, leert je hond dat die helper misschien wel heel
leuk lijkt, maar dat er eigenlijk geen klap aan is. Dan is het bij
die roepende baas véééél leuker! En als je dit
met een aantal heel verschillende mensen herhaalt en je voorkomt dat je
hem roept als hij bij iemand anders wèl succes zou kunnen boeken...
Dan hebt je al snel een hond die zich, althans door mensen, niet zo snel
laat afleiden na jouw commando!
Iets soortgelijks kun je ook met honden doen als je iemand kent met
een hond die heel goed luistert, ook tijdens spel met andere honden. Zodra
jij roept, geeft je helper zijn hond een commando voor af of voor strak
oogcontact. Omdat deze hond niet meer ingaat op het spel van jouw hond,
is hij helemaal niet leuk meer. Dan valt er bij jou toch veel meer lol
te beleven! Als hij bij je komt, geef je hem ook nu weer een enorme jackpot.
Het vòòrkomen is overigens niet de enige manier van komen.
Sommige mensen hebben daarnaast wel drie of vier verschillende manieren
van komen voor de hond. De ene keer wordt "kom een beetje dichterbij"
bedoeld, een andere keer "ga je mee, we gaan dat pad in", weer
een andere keer "kom hier en volg" of "kom zodra je uitgesnuffeld
en -geplast bent". Op zich kan dit heel goed - als je voor iedere
manier van komen maar verschillende commando's gebruikt! Anders is het
voor de hond onmogelijk om te weten wanneer je wat wilt, en blijft hij
rustig snuffelen op het moment dat je hem bijvoorbeeld "voor"
roept.
Tussen al die informele commando's moet je er altijd voor blijven zorgen
dat zeker als je hem je formele commando geeft, je hond het ook daadwerkelijk
opvolgt (dus ook op kàn volgen, rekening houdend met zijn niveau
van training).
Een fout die veel mensen maken als hun hond niet komt, is hem eens flink
door elkaar schudden of iets anders onaangenaams als hij dan eindelijk
bij ze is. Geen wonder dat de hond niet komt, als hem dat al eens eerder
is overkomen!
Een andere fout die mensen soms maken, is te brullen en razen en tieren
om hun hond bij zich te krijgen. Resultaat: als de hond al komt, dan is
het langzaam en met een flinke omweg. Dit is niet om de baas te pesten,
maar wel een poging, in hondentaal, om de baas wat te laten kalmeren.
Hoe bozer de baas, hoe langzamer de hond en hoe groter zijn omweg.
Voor alle duidelijkheid: bij de baas komen mag NOOIT bestrafd worden.
Al heeft je hond je twee uur voor joker gezet (al is dat nooit de bedoeling
van de hond, die wil gewoon doen waar hij plezier in heeft), straffen
heeft geen enkel nut. Niet alleen dat, het werkt averechts. De volgende
keer komt je hond namelijk alleen maar moeilijker.
Een hond associeert
het straffen namelijk absoluut niet met het NIET-komen - jouw reden om
hem te straffen - maar juist met het WEL komen. Een hond begrijpt alleen
een straf die wordt gegeven op het moment dat hij de fout
begaat. Al is die straf maar vijf seconden na zijn gedrag, dan zal de
hond het verband tussen zijn foute gedrag en de straf al niet meer begrijpen. Hij denkt dat de straf verband houdt met wat hij op dat moment doet.
Niet alleen buitenshuis, maar ook in huis kan na het roepen van de hond
het nodige onaangenaams gebeuren: hij moet worden geborsteld terwijl zijn
vacht vol klittebollen zit, zijn nagels moeten geknipt worden, hij moet zijn
medicijn krijgen, hij heeft iets uitgespookt. En soms moet hij, als hij
geroepen wordt, aangename dingen opgeven: hij moet bijvoorbeeld van de
bank af of hij moet zijn "speeltje" (een schoen of een slof) inleveren,
enzovoort.
Allemaal
redenen voor een hond om enigszins argwanend te zijn als hij geroepen
wordt.
Natuurlijk moet je hond uiteindelijk aan de lijn en mee naar huis, en
hij moet ook verzorgd kunnen worden. Maar voor onaangename dingen, zeker
in huis, is het lang niet altijd nodig om je hond bij je te roepen, je
kunt soms ook naar hem toe gaan.
Daarnaast is het zaak ervoor te zorgen dat je hond in 99 procent van
de gevallen iets aangenaams toevalt als hij geroepen wordt. Roep je hond
voor zijn eten dus beslist met je hierkom-commando. En: roep hem veel "zo
maar" en beloon hem met iets leuks!
Tijdens het wandelen roep je hem geregeld (ook daarom: minstens 20 keer per wandeling) tussendoor bij je, beloon je
hem en geef je hem weer vrij. De volgende keer lijn je je hond aan, beloon
je hem en laat je hem weer los. Het uiteindelijke aanlijnen om naar huis
te gaan kun je het beste zoveel mogelijk steeds op een ander punt van
de wandeling doen. De ene keer op 300 meter vanaf het eind, dan eens aan
het eind, en dan weer op 100 meter van het eind. Door alle pret bij jou
na het roepen, vindt hij het aanlijnen hoe dan ook niet zo'n probleem
en alle afwisseling in de plaats van het aanlijnen lost de rest van de
problemen op.
Kortom, iedere vervelende ervaring die de hond heeft als je hem roept,
moet je heel goed compenseren met een heleboel keren waarop je hond iets
leuks, zelfs geweldigs overkomt als hij naar je toe gerend komt.
Nog een fout die erg makkelijk gemaakt wordt, is de hond roepen als hij
erg is afgeleid. Dit kan door van alles zijn: hij is met een andere hond
aan het spelen of hij zit een konijn achterna. Tenzij je hond al heel
goed getraind is, ook in dit soort situaties, kun je je hond op zo'n moment
beter niet het commando geven om te komen. Het risico dat hij niet komt
(en zichzelf beloont voor niet-komen) is gewoon te groot.
Wel kun je zijn naam roepen. Als hij dan jouw kant op kijkt, roep je hem
vrolijk achteruithuppelend, of gehurkt met je armen wijd, nog een keertje
bij zijn naam. Mocht hij niet komen, dan negeert hij in ieder geval niet
je commando, want je had hem niets gevraagd, alleen zijn naam geroepen.
En als hij wel naar je toe komt, geef je het commando terwijl hij onderweg
is. Als hij bij je is aangekomen krijgt hij natuurlijk een ENORME beloning
- want wat was dat knap! Probeer je hond dus pas jouw commando te geven
op het moment dat hij aandacht voor je heeft. Het duidelijkst zie je dit
als hij je aankijkt.
Als je hond dol is op jagen, bijvoorbeeld op konijnen, is het belangrijk
zijn jacht af te breken voordat hij deze heeft ingezet. Dit kan bijvoorbeeld
door een hard, scherp "NEE!" of "ah!ah!" zodra hij scherp die kant op kijkt.Zodra je hond op je verbod reageert, roep je hem vrolijk (!) naar je toe en beloon je hem met iets
geweldigs. Heb je het konijn eerder gezien dan jouw hond, dan is het zaak
je hond alvast bij je te roepen en te voorkomen dat hij erachteraan kan.
Heeft je hond het konijn al in de gaten, dan is dat het moment om het
gedrag af te breken. Als je hond al op gang is gekomen, ben je te laat
en is de kans dat hij komt miniem (mocht hij toch komen: BELOON met een
JACKPOT!!!).
Bij het geven van het commando is jouw inschatting van de situatie en
je timing soms dus erg belangrijk.
Wat tenslotte ook wel vaker gebeurt, is dat mensen hun hond het commando
'hier!' geven, en al weer doorlopen zodra de hond hun kant op gerend komt,
zonder de oefening af te maken. Bij de informele commando's (zie Verschillende
koms) is dat niet zo erg, maar als 'hier!' het formele commando voor
bijvoorbeeld netjes voorkomen is, heeft de hond zojuist geleerd dat het
niet altijd stipt opgevolgd hoeft te worden. Jammer van al het zorgvuldige,
noeste trainen!
Veel trainings- en losloopplezier voor jou en je hond!
Sandra Hurkmans
(Herziene versie van artikel dat oorspronkelijk geschreven werd voor de Kynologenclub
Delft e.o.)
Verschillende 'koms'
Voorkom fouten1. Straffen
Einde pret
Een andere reden waardoor een hond minder gretig zal komen, is wanneer
hierkomen erg vaak betekent dat het uit is met de pret: niet meer
spelen met andere honden, niet meer lekker los rondrennen, maar aan de
lijn en mee naar huis. Einde feest! Ook het weghalen van een beloning
is een straf voor je hond (net als bij een kind dat als enige geen
toetje krijgt omdat hij stout is geweest). Dus zal je hond al gauw wel
uitkijken om te komen.
Te grote verleiding
Oefening niet afmaken
Samenvattend
Op de volgende internet-pagina's kun je nog meer lezen over dit
onderwerp:
|