Over ons
Training & opvoeding
Dogdance
In memoriam
- Gegevens
- Gepubliceerd op maandag 26 januari 2009 20:17
- Geschreven door DoghouseRock
In memoriam
Op de volgende pagina’s komen de honden aan bod waar we afscheid van moesten nemen.
Ieder van hen heeft ons een enorm cadeau gegeven: een tijdlang ons leven met hen te hebben mogen delen.
Ieder had zijn charmes.
Ieder heeft ons plezier gegeven en aan het lachen gemaakt.
Met ieder hebben we prachtige tijden beleefd.
Ieder heeft ons wel eens geërgerd of boos gemaakt. Geen van allen waren ze perfect, maar... zouden wij ze dan eigenlijk wel zo geweldig hebben gevonden?
Ieder van hen hebben wij iets bijgebracht, soms meer, soms minder... maar zij hebben ons uiteindelijk minstens evenveel geleerd.
Met pijn moesten we afscheid nemen. Met veel plezier denken we aan hen terug.
If you will talk with animals they will talk with you and you will know each other.
If you do not talk to them you will not know them, and what you do not know you will fear.
What one fears, one destroys.
- Gegevens
- Gepubliceerd op maandag 26 januari 2009 20:19
- Geschreven door DoghouseRock
Boefie
1984 - 1999
Dit is onze Boefie, een Bouvier-teefje. Op de foto is ze 15 jaar.
Boefie hebben wij in juli 1990 uit het asiel gehaald. Zij was toen 6 jaar en minstens 10 kg te dik. Ze was gek op water, strand, zee, en eten.
Haar overgewicht bestrijden bleek niet makkelijk. Minder voer, sperziebonen om de honger te verzachten, veel bewegen, het baatte allemaal weinig. Tot we haar na haar sterilisatie overzetten op seniorbrokken. Ze was inmiddels 9 jaar. Waarschijnlijk door de extra vulling in het voer, maar hoe dan ook, eindelijk kregen we de meeste overtollige kilo's eraf! Tegenwoordig zou ik direct naar een dieetvoer grijpen, maar in die tijd was dat niet zo makkelijk voorhanden.
- Gegevens
- Gepubliceerd op dinsdag 27 januari 2009 18:11
- Geschreven door DoghouseRock
Flopje
1980 - 1993
Flopje was een grote Duitse Herder reu. Wij hebben hem op 11-jarige leeftijd overgenomen van zijn eerste eigenaar, nadat hij al jaren vaker bij ons had gelogeerd als zij op vakantie waren. Deze foto is dan ook genomen tijdens een bezoek in zijn jongere jaren.
Bij zijn vorige eigenaar had Flop erg vaak last van diarrhee, deels een gevolg van het voor hem te drukke huishouden met veel in- en uitlopende kinderen en bezoek.
Wij vonden hem een geweldige hond en bij ons deed zijn darmprobleem zich aanzienlijk minder frequent voor. Zijn verhuizing naar ons was voor alle drie de partijen een goede oplossing.
- Gegevens
- Gepubliceerd op dinsdag 27 januari 2009 18:13
- Geschreven door DoghouseRock
Humphrey
1992 - 2005
Toen wij eindelijk besloten voor het eerst een pup te nemen, hadden wij boefie en {ln:Flopje), twee grote honden. Onze auto was er niet bepaald op ingericht nog zo'n grote hond erbij te kunnen hebben, dus het moest iets kleins zijn. Een al te eigenwijze of felle hond wilden we zeker als eerste hond niet, waardoor alle terriërs afvielen. Na het doorspitten van een aantal rashondenboeken, kwamen we uit bij de Maltezer: een gezellig, redelijk gezeglijk schoothondje (al kunnen het potentaatjes zijn als je ze niet consequent opvoedt!).
Nu leek de Maltezer in 'puppycoupe' erg op een hondje waarop ik in mijn studententijd helemaal verliefd was. Een hondje dat altijd losliep, maar nooit verder dan 5 meter bij het vrouwtje vandaan ging. Het beestje leek nog het meest op een dweil op pootjes.
Je eerste eigen puppy is vreselijk spannend en ik was erg bang fouten te maken. Via de puppybemiddeling van de rasvereniging hebben we een fokker doorgekregen, waar we hem half oktober 1992 vandaan gehaald hebben. We hadden al wat boeken over opvoeding, die werden nog eens herlezen. Toch hebben we moeite gehad met het zindelijk maken. Pas na 6 weken begon het kleine ding het een beetje door te krijgen. Vernielen heeft hij ook nogal veel gedaan. Diverse paren schoenen konden na zijn aandacht de vuilnisbak in - waaronder een paar nieuwe en dure van mijn man! Maar met volhouden kwamen we er doorheen. Door deze zaken hebben we wel al snel een bench gekocht, wat beslist erg handig was.
- Gegevens
- Gepubliceerd op dinsdag 27 januari 2009 18:18
- Geschreven door DoghouseRock
Joschka
01-02-1995 - 02-01-2010
Nadat flopje, onze herder, overleed, hadden we een tijd geen derde hond. We misten hem ontzettend, maar we vonden het wel goed zo. boefie en humphrey waren allebei erg rustige, sociale honden waar we probleemloos mee op stap konden. Toch was het ons op een gegeven moment iets tè rustig. We wilden er wel weer een pup bij, nu een grote, sportieve, atletische hond waarmee we veel kanten op konden. Onze keus viel op de Dalmatiër. Ons sprak aan dat Dalmatiërs zich graag overal mee bemoeien (dat deed Flop ook) en hoewel het geen werkhonden zijn, er toch vele verschillende sporten met ze worden beoefend. Een nadeel vonden we wel dat vooral reuen onverdraagzaam kunnen zijn naar andere reuen. Maar ook dat had Flop, dus dachten we dat we daar wel mee uit de voeten zouden kunnen.